Ώρα για επιστροφή

Να επιστρέψουμε στη Βέροια!

Ή όχι ακόμα;

Ώρα όμως δεν είναι;

Στην παιδική χαρά

Παιδιά είμαστε!

Να μην παίξουμε και λιγάκι;

Μια υπέροχη παραλία

Και μια βόλτα με το αυτοκίνητο

Στη διαδρομή προς το μουσείο

Στο δρόμο, πηγαίνοντας προς το εργαστήριο (μουσείο). Εκεί είδαμε αντικείμενα που βρέθηκαν στις ανασκαφές. Οι άνθρωποι, φύλακες-ξεναγοί, ήταν πολύ ευγενικοί. Και στο χώρο του οικισμού και στο μουσείο.

Ανάμεσα στις καλύβες του οικισμού

Καλύβες, κυκλικές και ορθογώνιες, κατασκευασμένες από ξύλο, βρύα και πηλό, στηριγμένες πάνω σε ξύλινες πλατφόρμες. Δεν ξεχνάμε ότι είναι μια αναπαράσταση του νεολιθικού οικισμού, που όμως μας μεταφέρει στον τρόπο ζωής και την κοινωνική οργάνωση των ανθρώπων εκείνης της μακρινής εποχής.

Καλύβα στη διαχωριστική γραμμή του νερού

Αυτή η καλύβα είναι κατασκευασμένη ακριβώς στη διαχωριστική γραμμή του νερού, πάνω σε στέρεο έδαφος. Κατασκευή νεότερου σταδίου, όταν οι τοίχοι ήταν καλύτερα χτισμένοι ώστε ο κίνδυνος από επιθέσεις ζώων να έχει ελαχιστοποιηθεί. Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, οι κάτοικοι ζητούσαν προστασία στο τμήμα του οικισμού που ήταν πάνω σε πασάλους.

Σκεύος

Σκεύος (αντίγραφο) στο νεολιθικό λιμναίο οικισμό Δισπηλιού.

Η καλύβα του γεωργού

Εσωτερικό καλύβας γεωργού με αντίγραφα εργαλείων που χρησιμοποιούσε, κατασκευασμένων από ξύλο, πέτρα και οστά.

ΚΑΛΥΒΕΣ

Δύο καλύβες σε δύο διαφορετικές φάσεις οικοδομικής ικανότητας. Ορθογώνια η αριστερή, κυκλική η δεξιά.Χωρίς σοβάτισμα η αριστερή, με σοβάτισμα η δεξιά, με τη χρήση λάσπης από τη λίμνη ανακατωμένης με φυτικό υλικό από αυτήν, ώστε να βελτιωθεί η θερμομόνωση και η αντοχή των τοίχων.

ΒΑΡΚΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΙΣΜΑ

Κατασκευή από μονοκόματο ξύλο, με μία κοιλότητα και επίπεδο πυθμένα.

Δισπηλιό.

Πηγαίνοντας προς τον οικισμό

ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ ΛΕΜΒΟΥ

Βάρκα επίπεδου πυθμένα, κατασκευασμένη με το σκάλισμα θέσεων σε ένα μονοκόματο κορμό (μονόξυλο), μορφής πολύ παρόμοιας με τις αλιευτικές βάρκες που χρησιμοποιούνται στη λίμνη Ορεστιάδα ακόμα και σήμερα.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΜΙΛΟΥΝ

Σήμερα επισκευτήκαμε τον προϊστορικό λιμναίο οικισμό του Δισπηλιού, που βρίσκεται σε απόσταση επτά χιλιομέτρων από την πόλη της Καστοριάς. Ήταν εντυπωσιακό γιατί έχει δημιουργηθεί ένα "οικομουσείο". Δηλαδή μια αναπαράσταση του οικισμού που υπήρχε εδώ, πριν από 7.500 χρόνια. Υπάρχουν εδώ ευρήματα πρωτοφανή, με όλες τις κοινωνικές δραστηριότητες του ανθρώπου. Έχουμε εδώ για πρώτη φορά, ένα μουσικό όργανο, μια φλογέρα που κατασκευάστηκε στο 5.500 π.Χ. Δηλαδή υπήρχε αντίληψη της μουσικής, όπως και ακροατήριο που άκουγε ένα μουσικό κομμάτι. Μια κοινωνική σχέση.΄
Αλλά βρέθηκε και μια ξύλινη πινακίδα, όπου υπάρχουν επάνω χαράγματα, που μας αποκαλύπτει μια προσπάθεια του ανθρώπου να επικοινωνήσει, μιας και πρόκειται ασφαλώς για ένα κείμενο. Μας φανερώνει από πόσο παλιά ο άνθρωπος, στο χώρο του Αιγαίου, προσπάθησε να "γράψει". Δηλαδή η γραφή αυτή άρχισε να εφαρμόζεται στην περιοχή αυτή,3000 χρόνια πριν από τις γνωστές σουμεριακές πινακίδες, που θεωρούνταν ως τώρα οι παλαιότερες.